Wycieczka Alicji #2

Dziewczyna wstała jak najszybciej mogła, i ruszyła pędem w stronę drzew.
- Stój natychmiast!
Lecz ona nawet się nie odwróciła. Biegła jak najdalej mogła próbując uciec od tego całego zdarzenia.

Chłopak był szybki, ale lata zajęć lekkoatletycznych i znajomość terenu sprawiały, że nie mógł jej dogonić. Gdy dobiegła do " strasznego dworku" natychmiast schowała w jednym z pomieszczeń piwnicy.

Dziewczyna wstała jak najszybciej mogła, i ruszyła pędem w stronę drzew.
- Stój natychmiast!
Lecz ona nawet się nie odwróciła. Biegła jak najdalej, próbując uciec od tego całego zdarzenia.

Chłopak był szybki, ale lata zajęć lekkoatletycznych i znajomość terenu sprawiały, że nie mógł jej dogonić. Gdy dobiegła do " strasznego dworku" i natychmiast schowała w jednym z pomieszczeń piwnicy. Było tam ponuro, a ciszę zakłócał tylko przerażliwy łomot jej serca. Dzięki wątłemu światłu wapadjącemu przez szparę miedzy deskami zabijającymi okna, Alicja mogła się uważnie przyjrzeć otoczeniu.

Tylko jedna możliwość wejścia jak i wyjścia. Pomieszczenie było zagracone więc dziewczyna miała się gdzie ukryć. Gdy tylko usłyszała kroki nad sobą wskoczyła za mebel zakryty płachtą.
- Jesteś tu? Wiem że to wyglądało dziwnie ale nie martw się. Wyjdź a wszystko ci wytłumaczę.
" Nie ma głupich. Chyba oszalał jeśli myśli, że dam mu się złapać." Aleks czy jak mu tam zaczął przeszukiwać piwnicę ciągnąc dalej swój monolog.
- Tak naprawdę to jestem miły i nie potrafię podnieść ręki na kobietę. Chyba że ktoś nie słucha moich poleceń.
"Gdybym tylko znalazła wcześniej Martę,  to wszystko by się nie zdarzyło, teraz chciałabym być daleko od tego miejsca" Gdy tylko o tym pomyślała stało się coś nieoczekiwanego. W jednej chwili oślepiło ją srebrne światło a w następnej siedziała na trawie w lasku, około dziesięciu minut drogi od dworku.